علي بن الحسن الطبرسي (مترجم: هوشمند و محمدى)
87
مشكاة الأنوار في غرر الأخبار (فارسى)
( 1 ) ( 229 ) 7 - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : شما چه خواهيد كرد اگر زنهاى شما فاسد شوند و جوانهايتان فاسق شوند و امر به معروف و نهى از منكر نكنند ؟ از ايشان پرسيده شد : اى رسول خدا آيا چنين مىشود ؟ فرمود : بلى ، و بدتر از اين هم مىشود . چه خواهيد كرد هنگامى كه امر به منكر ، و نهى از معروف شود ؟ سؤال شد : اى رسول خدا ! آيا چنين مىشود ؟ فرمود : بلى ، و بدتر از اين هم مىشود . بر شما چه خواهد گذشت زمانى كه معروف را منكر و منكر را معروف ببينيد ؟ ( 2 ) ( 230 ) 8 - امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هنگامى كه اين آيه نازل شد : ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد خود و خانوادهتان را از آتش جهنم حفظ كنيد ) مردى از مسلمانان نشست و شروع به گريه كرد ؛ و گفت : من نسبت به خودم عاجزم حال نسبت به خانوادهام هم تكليف شدهام ؟ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : همين مقدار تو را كفايت مىكند كه آنها را امر كنى به آنچه خودت را به آن امر مىنمايى و نهيشان كنى از آنچه خودت را از آن نهى مىنمايى . ( 3 ) ( 231 ) 9 - امام رضا عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمود : هر گاه امت من امر به معروف و نهى از منكر را به يك ديگر واگذار كنند بايد خود را براى حوادثى از جانب خداوند آماده كنند . ( 4 ) ( 232 ) 10 - امام صادق عليه السّلام فرمود : براى مؤمن غيرتمند همين بس - اگر منكرى را ديد - كه بداند خداوند از ناخشنودى او در نيّتش آگاه است . ( 5 ) ( 233 ) 11 - غياث بن ابراهيم گويد : هر گاه امام صادق عليه السّلام از كنار گروهى مىگذشت كه با هم در حال مخاصمه و دعوى بودند ؛ از آنجا عبور نمىكرد مگر اينكه سه بار با صداى بلند مىفرمود : از خدا بترسيد . ( 6 ) ( 234 ) 12 - امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس خوشنودى مردم را به چيزى بجويد كه خداوند از آن چيز به خشم مىآيد ، مردمى كه او را ستايش مىكردند نكوهشش كنند ، و هر كس فرمانبردارى خدا را به خشم مردم مقدم بدارد خداوند او را از دشمنى كردن هر دشمنى محافظت نمايد و حسادت هر حسود و ظلم هر ستمكارى را از او بر طرف نمايد ، و خداى عزّ و جلّ ياور و پشتيبان او شود . ( 7 ) ( 235 ) 13 - مفضل گويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : اى مفضّل ! هر كس متعرّض حاكم ظالمى شود و از ناحيه حاكم به او صدمهاى برسد ؛ بر اين كارش پاداش نمىبرد و براى اين عملش صبر را روزى او نمىكنند .